A A A

OBLICZENIE ILOŚCI ROBOTNIKÓW PRODUKCYJNYCH

Ilość robotników produkcyjnych można obliczyć wychodząc z praco­chłonności wyrobu lub z przyjętej w projekcie ilości obrabiarek. Jeśli przy obliczeniach przybliżonych ilość robotników pracujących na obrabiarkach określa się na podstawie pracochłonności części, należy posługiwać się wzorem. gdzie: Rrm — obliczeniowa ilość robotników pracujących na obrabiarkach; Ts — sumaryczny czas obróbki kompletu części do jednego wyrobu wyra­żony w maszynogodzinach; m — program roczny w sztukach; Frm — rze­czywisty fundusz czasu robotnika (2260 godzin); Kw — średni wskaźnik obsługi przez jednego robotnika kilku obrabiarek, dla danego oddziału. Średni wskaźnik Kw dla oddziałów mechanicznych o produkcji seryjnej i masowej można przyjąć za równy 1,2 i nawet więcej. Dla oddziałów obróbki mechanicznej (lub pododdziałów) o większej ilości obra­biarek automatycznych (np. dział części normalnych) oraz o większej ilośqj obrabiarek do kół zębatych (dział kół zębatych) można przyjąć ten współ­czynnik w wysokości 1,3 i 1,4, a nawet wyższy. Jeśli przy obliczaniu ilości robotników do zatrudnienia na obrabiar­kach przyjmuje się jako miernik dla projektowanego oddziału ogólną ilość obrabiarek, należy posługiwać się wzorem F N • K gdzie: N0 — przyjęta ilość obrabiarek w sztukach; KQ — współczynnik obciążenia obrabiarek (średni dla oddziału). Z podanych wzorów otrzymuje się liczbę robotników zakończoną ułamkiem i należy ją zaokrąglić do najbliższej liczby całkowitej. Przy opracowywaniu projektów technicznych oddziałów o produkcji seryjnej trzeba zwykle określić dokładną ilość robotników obsługujących obrabiarki według zawodu (tokarzy, frezerów, strugaczy itd.). Można ją określić posługując się zestawieniem obciążeń maszyn i urządzeń, w którym zsumowano czasy obróbki części na obrabiarkach każdego rodzaju (tokarkach, frezarkach itd.). Ilość robotników określa się wtedy ze wzoru. gdzie: Ts — czas sumaryczny obróbki części na obrabiarkach każdego rodzaju w maszynogodzinach; Kw — wskaźnik obsługi przez jednego robotnika kilku obrabiarek zależny od stopnia automatyzacji obrabiarek. Średnie wartości współczynnika Kw wynoszą dla różnych obrabiarek: 5)dla obrabiarek ogólnego przeznaczenia (tokarki, rewolwerówki, wiertarki, frezarki, szlifierki itd.) — Kw = 1; 6)dla półautomatów — Ku, = 1,52 (oprócz obrabiarek do kół zębatych, dla których przyjmuje się Kw = 4); 7)dla automatów — Kw = 3. Przy projektowaniu linii przepływowych do produkcji wielkoseryjnej i masowej, ilość robotników produkcyjnych oblicza się na podstawie ilości stanowisk roboczych i współczynnika ich obciążenia. Należy wówczas również uwzględniać obsługę przez jednego robotnika kilku maszyn oraz możliwość wykonywania przez jednego robotnika różnych prac. Na liniach przepływowych robotnicy obsługujący maszyny oprócz operacji maszy­nowych często wykonują również operacje ręczne. W celu dokładnego określenia ilości robotników produkcyjnych na linii przepływowej trzeba najpierw wstępnie rozplanować rozstawienie urządzeń na tej linii. Na tej podstawie wstępnie określa się, które ope­racje mogą być wykonywane przez jednego robotnika, skąd wynika ilość robotników produkcyjnych na każdej linii.