A A A

Montaż z indywidualnym dopasowaniem

Montaż z indywidualnym dopasowaniem polega na tym, że ustaloną to­lerancję zamykającego ogniwa łańcucha wymiarowego osiąga się przez zmianę wielkości jednego, z góry określonego ogniwa przez zdjęcie do­datkowej warstwy metalu. Aby umożliwić realizację takiego montażu należy: 1)rozmieścić pole tolerancji w ten sposób, aby na ogniwie kompensu­jącym powstał wystarczający naddatek na kompensację największych do­puszczalnych odchyłek ogniwa zamykającego; 2)utrzymać przy obróbce elementów wchodzących w skład łańcucha wymiarowego tolerancje odpowiadające ekonomicznej dokładności ob­róbki; nie wybierać dla kompensacji ogniwa, które jest wspólne dla kilku łańcuchów wymiarowych, ponieważ zmiana jego wielkości powoduje za­kłócenie we wszystkich poprzez to ogniwo powiązanych łańcuchach. Oceniając tę metodę montażu pod względem ekonomicznym należy uznać, że wprowadzenie operacji dopasowania w niektórych przypadkach jest słuszne. Zastąpienie bardzo dokładnej obróbki wielu powierzchni przez dopasowanie jednej powierzchni przy stosowaniu szerszej tolerancji niż tolerancje wymiarów może okazać się bardziej dogodne niż ścisłe do­trzymanie tych wszystkich tolerancji. Im wielkość serii jest mniejsza, a wielkość wyrobów większa, tym częściej dopasowanie staje się konieczne, ponieważ zaopatrzenie zakładu we wszystkie specjalne przyrządy, które umożliwiają osiągnięcie dużej dokładności w wyniku obróbki mechanicz­nej, staje się przy tym trudne. Do wad montażu z indywidualnym dopasowaniem należy zaliczyć: 3)konieczność zatrudnienia monterów o wysokich kwalifikacjach; dużą pracochłonność operacji dopasowania; 4)trudność planowania i normowania operacji dopasowania; 4) konieczność dodatkowego czyszczenia i mycia elementów, podzespołów i zespołów ze względu na zanieczyszczanie stanowisk roboczych wiórami. Montaż z indywidualnym dopasowaniem stosowany jest zwykle w pro­dukcji jednostkowej i małoseryjnej, a więc przy wytwarzaniu dużych silników okrętowych i przemysłowych.